មគ្គុទ្ទេសក៍អ្នកលេង៖ បង្កើនជំនាញបាល់ទាត់

មគ្គុទ្ទេសក៍អ្នកលេង៖ បង្កើនជំនាញបាល់ទាត់

ការបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់មិនមែនកើតឡើងដោយការលេងច្រើនតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ចំណុចសំខាន់គឺការហ្វឹកហាត់មានគោលដៅ ចេះវាស់វែងលទ្ធផល និងកែចំណុចខ្សោយជាបន្តបន្ទាប់។ កីឡាករដែលចង់រីកចម្រើនគួរបែងចែកពេលវេលារវាងការបញ្ជាបាល់ ការបញ្ជូន ការបាញ់ ការរត់ កម្លាំង និងការសម្រេចចិត្តក្នុងស្ថានភាពសម្ពាធ។ សម្រាប់អ្នកតាមដានការប្រកួតតាម មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ ការយល់ពីតួនាទី ក្បួនរបស់ក្រុម និងស្ថិតិដូចជា ភាគរយបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ចម្ងាយរត់ និងការបាត់បាល់ ក៏ជួយឱ្យវិភាគបានច្បាស់ជាងការជឿលើពាក្យ “ទម្រង់លេងល្អ”។ ផែនការដែលអាចអនុវត្តបានគឺហ្វឹកហាត់ ៣–៥ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្ដាហ៍ រយៈពេល ៤៥–៩០ នាទីក្នុងមួយវគ្គ ហើយទុកយ៉ាងហោចណាស់ ១ ថ្ងៃសម្រាប់សម្រាក។

[រូបភាព៖ កីឡាករវ័យក្មេងហ្វឹកហាត់បញ្ជាបាល់លើទីលានស្មៅពេលព្រឹក ដោយមានគ្រូបង្វឹកកត់ត្រាលទ្ធផល]

តើការហ្វឹកហាត់ច្រើនពិតជាបង្កើនជំនាញមែនឬ?

ការហ្វឹកហាត់មានគុណភាព និងមានការកែតម្រូវជាប្រព័ន្ធ ទើបបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់បានច្បាស់ មិនមែនការលេងយូរដោយគ្មានគោលដៅឡើយ។ ការសិក្សារបស់ សមាគមកីឡាវិទ្យាសាស្ត្រអន្តរជាតិ បង្ហាញថា ការធ្វើលំហាត់ដដែលៗជាមួយមតិយោបល់ភ្លាមៗ ជួយកែលម្អការគ្រប់គ្រងចលនា ការយល់ដឹង និងល្បឿនសម្រេចចិត្ត។

មនុស្សជាច្រើនជឿថា ការហ្វឹកហាត់ពីរបីម៉ោងរាល់ថ្ងៃនឹងធ្វើឱ្យក្លាយជាកីឡាករល្អភ្លាមៗ។ នោះជាពាក្យ “ជោគជ័យរហ័ស” ដែលស្តាប់ទៅស្រួល ប៉ុន្តែមិនសូវមានប្រយោជន៍។ ទិន្នន័យត្រូវបានប្រមូលជាក់ស្តែងជាងនេះ៖ កត់ចំនួនបាល់បញ្ជូនបានត្រឹមត្រូវក្នុង ៥០ ដង ចំនួនការបាត់បាល់ និងពេលវេលាបាញ់បាល់ចូលគោលដៅ។ បន្ទាប់ពី ៤ សប្ដាហ៍ សូមប្រៀបធៀបលទ្ធផល មិនមែនវាយតម្លៃតាមអារម្មណ៍ប៉ុណ្ណោះទេ។

ផែនការហ្វឹកហាត់ល្អគួររួមមានការឡើងកម្តៅ ១០–១៥ នាទី លំហាត់បច្ចេកទេស ២០–៣០ នាទី លំហាត់ស្ថានភាពប្រកួត ១៥–២៥ នាទី និងការបន្ធូរសាច់ដុំ ៥–១០ នាទី។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ផ្តោតលើការអភិវឌ្ឍបច្ចេកទេស ការយល់ដឹង និងការលេងជាក្រុមជាមួយគ្នា។ ដូច្នេះ ការបង្កើនសមត្ថភាពមិនគួរផ្តោតលើការប្រើជើងខ្លាំងតែមួយទេ ប៉ុន្តែត្រូវហ្វឹកហាត់ទាំងការមើលជុំវិញខ្លួន និងការជ្រើសរើសជម្រើសមុនទទួលបាល់ផងដែរ។

ប្រសិនបើអ្នកចង់រៀបចំការហ្វឹកហាត់ឱ្យមានប្រព័ន្ធ សូមពិនិត្យព័ត៌មានបន្ថែមនៅទីនេះ៖

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើគួរហ្វឹកហាត់ចំណុចណាមុនគេ?

អ្នកចាប់ផ្តើមគួរដាក់អាទិភាពលើការគ្រប់គ្រងបាល់ ការបញ្ជូនខ្លី ការទទួលបាល់ និងការប្រើជើងទាំងពីរ មុនពេលផ្តោតលើល្បិចស្មុគស្មាញ។ ជំនាញមូលដ្ឋានទាំងនេះជួយឱ្យកីឡាកររក្សាបាល់បានល្អ និងបន្ថយការបាត់បាល់នៅពេលមានសម្ពាធក្នុងការប្រកួត។

ការប៉ះបាល់ដំបូងគឺជាចំណុចដែលគេមើលរំលងជាញឹកញាប់។ ដាក់បាល់ចូលពីចម្ងាយ ៥–៨ ម៉ែត្រ ហើយទទួលដោយផ្នែកខាងក្នុងបាតជើង ដោយបញ្ជាទិសបាល់ទៅកន្លែងទំនេរមួយជំហានខាងមុខ។ ធ្វើ ៥ ស៊េរី ស៊េរីនីមួយៗ ២០ ដង ហើយកត់ថាតើបាល់រត់ចេញពីការគ្រប់គ្រងប៉ុន្មានដង។ បន្ទាប់មកបន្ថែមការទទួលបាល់ជាមួយការមើលស្មាឆ្វេង និងស្តាំមុនទទួល ដើម្បីបង្កើតទម្លាប់ពិនិត្យទីតាំងគូប្រកួត។

លំហាត់សំខាន់ៗអាចរៀបចំដូចខាងក្រោម៖

1. បញ្ជូនខ្លីជាគូ ១០០ ដង ដោយកំណត់គោលដៅត្រឹមត្រូវយ៉ាងហោចណាស់ ៨៥ ភាគរយ។
2. បញ្ជូនតាមច្រកកោណទំហំ ២ ម៉ែត្រ ចំនួន ៥ ស៊េរី ដើម្បីកែលម្អទិសដៅ និងទម្ងន់បាល់។
3. បញ្ជូនបាល់វែង ២០–៣០ ម៉ែត្រ ចំនួន ៣០ ដង ដោយវាស់ភាពត្រឹមត្រូវជាមួយតំបន់គោលដៅ។
4. បាញ់ដោយជើងខ្សោយ ២០ ដង បន្ទាប់ពីរត់ប្តូរទិស ដើម្បីភ្ជាប់បច្ចេកទេសទៅនឹងស្ថានភាពប្រកួត។

សម្រាប់អ្នកចង់ស្វែងយល់ពីការអានប្រកួត សូមមើល [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ យុទ្ធសាស្ត្រក្រុមបាល់ទាត់] ដើម្បីយល់ពីចន្លោះ ការប្តូរទីតាំង និងការចុចសម្ពាធ។

[រូបភាព៖ គ្រូបង្វឹកប្រើកោណពណ៌សរៀបជាច្រក ខណៈកីឡាករហ្វឹកហាត់បញ្ជាបាល់លឿននៅលើទីលាន]

ចង់បន្តពីមូលដ្ឋានទៅលំហាត់ដែលអាចវាស់វែងបានមែនទេ? សូមចាប់ផ្តើមពីផែនការខាងក្រោម៖

ចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់

តើត្រូវធ្វើដូចម្តេចនៅពេលកីឡាករមានកម្លាំងតិច ឬរបួស?

កីឡាករដែលមានកម្លាំងតិច ឬកំពុងស្តាររបួស ត្រូវកាត់បន្ថយភាពខ្លាំង ប្តូរលំហាត់តាមសមត្ថភាព និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាព មុនបង្កើនបន្ទុក។ ការឈឺខ្លាំង ហើម ឬបាត់បង់ចលនា មិនមែនជាសញ្ញាដែលគួរបង្ខំឱ្យបន្តលេងឡើយ។

សម្រាប់កីឡាករមានជំងឺខួរក្បាល ឬរបួសខួរក្បាល ប្រភេទបាល់ទាត់ចលករខួរក្បាលផ្តល់បរិយាកាសប្រកួតសមស្របជាងការប្រកួតទូទៅ។ តាម សមាគមបាល់ទាត់ចលករខួរក្បាលអន្តរជាតិ ការប្រកួតប្រភេទនេះធ្លាប់មានទម្រង់ ៧ នាក់ក្នុងមួយក្រុម និងត្រូវបានបញ្ចូលក្នុងកីឡាប៉ារ៉ាឡាំពិកចាប់ពីឆ្នាំ ១៩៨៤។ ចំណុចសំខាន់មិនមែនការបង្ហាញថាអ្នកណាខ្លាំងជាងទេ ប៉ុន្តែជាការកែច្បាប់ ឧបករណ៍ និងទំហំទីលានឱ្យសមនឹងសមត្ថភាពកីឡាករ។

កុំមើលរំលងការសម្រាក។ សាច់ដុំត្រូវការពេលស្តារឡើងវិញ ហើយការគេងប្រហែល ៧–៩ ម៉ោងក្នុងមួយយប់ជួយគាំទ្រការស្តាររាងកាយ។ មុនហ្វឹកហាត់ ត្រូវផឹកទឹក និងញ៉ាំអាហារដែលមានកាបូអ៊ីដ្រាតសមរម្យ; បន្ទាប់ពីហ្វឹកហាត់ គួរទទួលប្រូតេអ៊ីន និងទឹកគ្រប់គ្រាន់។ ការហ្វឹកហាត់ទាំងឈឺខ្លាំង ដើម្បី “កុំឱ្យចាញ់” គឺជាវិធីគិតដែលអាចនាំទៅរកអវត្តមានយូរជាងមុន។

តើការវិភាគស្ថិតិជួយបង្កើនជំនាញឬទេ?

ការវិភាគស្ថិតិជួយកំណត់ចំណុចខ្សោយបានល្អ ប្រសិនបើប្រើទិន្នន័យដែលពាក់ព័ន្ធនឹងតួនាទី និងគោលដៅរបស់កីឡាករ។ ស្ថិតិគួរប្រើសម្រាប់ស្វែងរកលំនាំនៃការលេង មិនមែនសម្រាប់សម្រេចថាកីឡាករម្នាក់ “ល្អ” ឬ “អាក្រក់” ដោយលេខតែមួយឡើយ។

ខ្សែប្រយុទ្ធអាចកត់ការបាញ់ចំគោលដៅ ការរត់ចូលតំបន់គ្រោះថ្នាក់ និងការប៉ះបាល់ក្នុងប្រអប់។ ខ្សែបម្រើគួរមើលការបញ្ជូនទៅមុខ ការបង្កើតឱកាស ការបាត់បាល់ និងការដណ្តើមបាល់។ ខ្សែការពារអាចពិនិត្យការបិទចន្លោះ ការស្ទាក់បាល់ និងការឈ្នះការប្រជែង។ អ្នកចាំទីគួរពិនិត្យទីតាំងមុនការបាញ់ ការចាប់បាល់ និងការបញ្ជូនបាល់ចាប់ផ្តើមការវាយប្រហារ។

ចំណុចសំខាន់មួយដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលងគឺ “ការសម្រេចចិត្តមុនទទួលបាល់”។ អ្នកអាចកត់ចំនួនដងដែលបានមើលជុំវិញខ្លួនមុនទទួល និងចំនួនដងដែលអាចបញ្ជូនបាល់ក្នុងការប៉ះ ១–២ ដង។ បើភាគរយបញ្ជូនត្រឹមត្រូវខ្ពស់ ប៉ុន្តែបាល់ភាគច្រើនបញ្ជូនថយក្រោយ នោះវាមិនចាំបាច់បង្ហាញថាការលេងមានប្រសិទ្ធភាពទេ។ [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ វិធីអានស្ថិតិកីឡាករ] អាចជួយបំបែកលេខដែលមានតម្លៃពីលេខដែលគ្រាន់តែស្អាតលើតារាង។

[រូបភាព៖ តុវិភាគប្រកួតមានកុំព្យូទ័រ ផ្ទាំងទិន្នន័យ និងវីដេអូកីឡាករកំពុងសិក្សាចលនា]

សម្រាប់ការវិភាគការប្រកួត និងព័ត៌មានក្រុមឆ្នាំ ២០២៦ អ្នកអាចពិនិត្យប្រភពដែលមានការបញ្ជាក់ច្បាស់ជាងការជឿលើពាក្យចចាមអារ៉ាម៖

មើលការវិភាគបន្ថែម

តើវិធីបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់មានចំណុចខ្សោយអ្វី?

វិធីហ្វឹកហាត់មានចំណុចខ្សោយនៅពេលវាផ្តោតលើបច្ចេកទេសបុគ្គលខ្លាំងពេក មិនចម្លងសម្ពាធប្រកួត ឬប្រើស្ថិតិដោយគ្មានបរិបទ។ លំហាត់បញ្ជាបាល់ជាមួយកោណអាចធ្វើឱ្យចលនាស្អាត ប៉ុន្តែមិនធានាថាកីឡាករនឹងសម្រេចចិត្តបានត្រឹមត្រូវនៅពេលមានគូប្រកួតចូលបិទ។

បញ្ហាទូទៅមានដូចជា៖

• ហ្វឹកហាត់តែជើងខ្លាំង ហើយមិនអភិវឌ្ឍជើងខ្សោយ។
• បាញ់បាល់ច្រើន ប៉ុន្តែមិនកែទម្រង់រាងកាយ និងទីតាំងជើងគាំទ្រ។
• រត់លឿនដោយគ្មានការប្តូរទិស ដែលមិនស្រដៀងស្ថានភាពប្រកួត។
• មើលវីដេអូគន្លឹះ ប៉ុន្តែមិនកត់ត្រាកំហុសដែលកើតឡើងជាប្រចាំ។
• ប្រៀបធៀបខ្លួនជាមួយកីឡាករអាជីព ដោយមិនគិតពីអាយុ តួនាទី និងកម្រិតហ្វឹកហាត់។

ការកែបញ្ហាត្រូវបន្ថែមលំហាត់ប្រឆាំងគ្នា ការប្រកួតតូច ៣ ទល់ ៣ ឬ ៥ ទល់ ៥ និងការកំណត់ពេលសម្រេចចិត្ត ដូចជា ២ វិនាទីក្រោយទទួលបាល់។ អ្នកគ្រូបង្វឹកគួរផ្តល់មតិយោបល់ជាក់លាក់ ដូចជា “បើកខ្លួនមុនទទួលបាល់” ជំនួសពាក្យទូទៅ “លេងឱ្យល្អ”។ សម្រាប់ការទស្សន៍ទាយប្រកួត កុំយកស្ថិតិពីការប្រកួតមួយមកធ្វើជាសេចក្តីសន្និដ្ឋាន ហើយកុំចាត់ទុកការភ្នាល់ជាវិធីហ្វឹកហាត់ជំនាញឡើយ។ ប្រសិនបើចូលរួមសកម្មភាពភ្នាល់ ត្រូវគោរពអាយុស្របច្បាប់ កំណត់ថវិកាដែលអាចខាតបាន និងបញ្ឈប់ពេលការកម្សាន្តប្រែទៅជាសម្ពាធ។

តើគួរចាប់ផ្តើមផែនការនេះថ្ងៃនេះឬទេ?

គួរចាប់ផ្តើមថ្ងៃនេះ ប្រសិនបើអ្នកអាចកំណត់គោលដៅតូច វាស់វែងបាន និងហ្វឹកហាត់ដោយគោរពសុវត្ថិភាព។ គោលដៅល្អសម្រាប់ ៤ សប្ដាហ៍គឺបង្កើនការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ១០ ភាគរយ កាត់បន្ថយការបាត់បាល់ ២០ ភាគរយ ឬធ្វើឱ្យការបាញ់ជើងខ្សោយចំគោលដៅបាន ១៥ ដងក្នុង ៥០ ដង។

ផែនការប្រចាំសប្ដាហ៍អាចរៀបចំដូចនេះ៖

1. ថ្ងៃទីមួយ៖ ប៉ះបាល់ និងបញ្ជូនខ្លី ៤៥ នាទី។
2. ថ្ងៃទីពីរ៖ កម្លាំងជើង ការប្តូរទិស និងល្បឿន ៤៥–៦០ នាទី។
3. ថ្ងៃទីបី៖ សម្រាក ឬដើរបន្ធូររាងកាយ។
4. ថ្ងៃទីបួន៖ បញ្ជូនវែង ការទទួលបាល់ និងការបាញ់។
5. ថ្ងៃទីប្រាំ៖ ប្រកួតតូច ដោយកំណត់ច្បាប់សម្រេចចិត្តរហ័ស។
6. ថ្ងៃទីប្រាំមួយ៖ មើលវីដេអូ និងកត់កំហុស ៣ ចំណុច។
7. ថ្ងៃទីប្រាំពីរ៖ សម្រាកពេញលេញ និងវាយតម្លៃលទ្ធផល។

សូមរក្សាកំណត់ត្រាដែលមានកាលបរិច្ឆេទ ចំនួនលំហាត់ លទ្ធផល និងអារម្មណ៍រាងកាយ។ វិធីនេះមានប្រយោជន៍ជាងការជឿលើការផ្សព្វផ្សាយ “បង្កើនសមត្ថភាពក្នុង ៧ ថ្ងៃ” ដែលមិនបង្ហាញវិធីវាស់វែងឡើយ។ មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់អាចជួយផ្តល់ការវិភាគ World Cup ២០២៦ យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ ប៉ុន្តែការរីកចម្រើនពិតប្រាកដនៅតែអាស្រ័យលើការអនុវត្តជាប់លាប់របស់អ្នក។

បើអ្នកត្រៀមរៀបចំគោលដៅផ្ទាល់ខ្លួន សូមប្រើធនធាននេះជាចំណុចចាប់ផ្តើម៖

រៀបចំគោលដៅរបស់អ្នក

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើវិធីបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា ការកែលម្អបច្ចេកទេស កាយសម្បទា ការយល់ដឹង និងការសម្រេចចិត្តតាមផែនការដែលអាចវាស់វែងបាន។ អ្នកគួរហ្វឹកហាត់ការប៉ះបាល់ បញ្ជូន បាញ់ និងការប្រកួតតូចជាប្រចាំ។ ការកត់ត្រាលទ្ធផលរៀងរាល់សប្ដាហ៍ជួយបង្ហាញថាចំណុចណាកំពុងរីកចម្រើន និងចំណុចណាត្រូវកែបន្ថែម។

សំណួរ៖ តើគួរហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍?

ចម្លើយ៖ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហ្វឹកហាត់ ៣–៥ ដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដោយមួយវគ្គមានរយៈពេល ៤៥–៩០ នាទី។ ត្រូវទុកយ៉ាងហោចណាស់ ១ ថ្ងៃសម្រាប់សម្រាកពេញលេញ និងកាត់បន្ថយបន្ទុកនៅពេលមានការឈឺចាប់ខុសប្រក្រតី។ គុណភាពនៃលំហាត់ ការឡើងកម្តៅ និងការស្តាររាងកាយសំខាន់ជាងការបង្ខំឱ្យហ្វឹកហាត់រាល់ថ្ងៃ។

សំណួរ៖ តើការហ្វឹកហាត់ជាមួយកោណខុសពីការប្រកួតតូចយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ កោណជួយកែលម្អការគ្រប់គ្រងបាល់ និងចលនាដែលបានកំណត់ ខណៈការប្រកួតតូចបង្ខំឱ្យសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។ លំហាត់កោណមានប្រយោជន៍សម្រាប់មូលដ្ឋាន ប៉ុន្តែមិនអាចជំនួសការប្រកួត ៣ ទល់ ៣ ឬ ៥ ទល់ ៥ បានទេ។ ផែនការល្អគួរបញ្ចូលទាំងពីរ ដោយបន្ថែមគូប្រកួត និងកំណត់ពេលសម្រេចចិត្ត។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីខ្ញុំហ្វឹកហាត់ច្រើន ប៉ុន្តែការលេងមិនប្រសើរឡើង?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធម្មតាគឺការហ្វឹកហាត់គ្មានគោលដៅ មិនមានមតិយោបល់ ឬមិនស្រដៀងស្ថានភាពប្រកួត។ សូមកត់ការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ការបាត់បាល់ និងការសម្រេចចិត្តមុនទទួលបាល់យ៉ាងហោចណាស់ ៤ សប្ដាហ៍។ បន្ទាប់មកបន្ថែមការប្រកួតតូច និងសុំគ្រូបង្វឹកកំណត់កំហុសសំខាន់បំផុត ២–៣ ចំណុច។

សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗដើម្បីបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់ឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះបាល់ល្អ ស្បែកជើងសមរម្យ កោណ ឬដបទឹកសម្រាប់សម្គាល់ទីតាំង និងទីធ្លាសុវត្ថិភាពគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់មូលដ្ឋាន។ ឧបករណ៍តាមដានចលនាអាចផ្តល់ទិន្នន័យបន្ថែម ប៉ុន្តែមិនជំនួសគ្រូបង្វឹក និងការអនុវត្តបានឡើយ។ អ្នកគួរវិនិយោគលើសុវត្ថិភាព ស្បែកជើងសមជើង និងការណែនាំត្រឹមត្រូវមុនឧបករណ៍ឆ្លាតវៃ។

សំណួរ៖ តើគួរធ្វើដូចម្តេចបើឈឺជង្គង់ ឬកជើងពេលហ្វឹកហាត់?

ចម្លើយ៖ ត្រូវបញ្ឈប់លំហាត់ដែលបង្កការឈឺ ពិនិត្យរោគសញ្ញា និងពិគ្រោះវេជ្ជបណ្ឌិត ឬអ្នកព្យាបាលកីឡា ប្រសិនបើឈឺខ្លាំង ហើម ឬដើរមិនបាន។ កុំប្រើការបង្ខំ ឬថ្នាំដោយខ្លួនឯងដើម្បីបន្តលេង។ ការត្រឡប់ទៅហ្វឹកហាត់គួរធ្វើជាដំណាក់កាល បន្ទាប់ពីអាចចលនា និងរត់ស្រាលដោយគ្មានការឈឺកើនឡើង។

សំណួរ៖ តើស្ថិតិកីឡាករជួយការទស្សន៍ទាយការប្រកួតបានកម្រិតណា?

ចម្លើយ៖ ស្ថិតិជួយបង្ហាញលំនាំដូចជា ការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ការបាញ់ចំគោលដៅ និងការបាត់បាល់ ប៉ុន្តែមិនអាចធានាលទ្ធផលប្រកួតបានទេ។ គួរប្រៀបធៀបទិន្នន័យពីយ៉ាងហោចណាស់ ៥ ប្រកួត និងពិនិត្យរបួស ក្រុមដែលជួប និងទីលានជាមួយគ្នា។ ប្រសិនបើពាក់ព័ន្ធនឹងការភ្នាល់ ត្រូវកំណត់ថវិកា មិនដេញតាមការខាត និងប្រើសេវាដែលអនុវត្តតាមច្បាប់ក្នុងតំបន់របស់អ្នក។